וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵיהֶ֜ם רַב־שָׁקֵ֗ה הַעַ֨ל אֲדֹנֶ֤יךָ וְאֵלֶ֙יךָ֙ שְׁלָחַ֣נִי אֲדֹנִ֔י לְדַבֵּ֖ר אֶת־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה הֲלֹ֣א עַל־הָאֲנָשִׁ֗ים הַיֹּֽשְׁבִים֙ עַל־הַ֣חֹמָ֔ה לֶאֱכֹ֣ל אֶת חריהם [צוֹאָתָ֗ם] וְלִשְׁתּ֛וֹת אֶת־שיניהם [מימֵ֥י] [רַגְלֵיהֶ֖ם] עִמָּכֶֽם׃
האָט רַבֿשָקֵה צו זײ געזאָגט: האָט דען צו דײַן האַר און צו דיר מיך געשיקט מײַן האַר צו רעדן די דאָזיקע װערטער, און ניט צו די מענטשן װאָס זיצן אױף דער מױער, צו עסן זײער קױט, און צו טרינקען זײער לײַבװאַסער, בײַ אײַך?
Megillah
Our Rabbis taught: Wherever a disgraceful expression is written in the text, we read it in a more polite way. [Thus for] yishgalenah [we read] yishkavenah (Deuteronomy 28:30); [for] ba’afolim [we read] batehorim (Deut 28:27); [for] hiryonim [we read] divyonim (II Kings 6:25); [for] le’ekhol et horehem velishtot et meme shinehem [we read] le’ekhol et zo’atham velishtot et meme raglehem (II Kings 18:27); [for] lamahara’ot [we read] lemoza’ot (II Kings 10:27).